LAST VAN FAALANGST? DOWNLOAD GRATIS TIPS HIER !

Jongeren en Veerkracht

"Ik heb een heel zwaar leven...."

Naast de Harten Academie ben ik jongerencoach bij een zelfstandig wonen traject. Een paar dagen geleden moest ik plotseling afscheid nemen van een jongere die 2 jaar bij ons heeft gewoond. Hij heeft een kamer gevonden. Hoera. De snelle verhuizing was een verrassing voor ons en niet helemaal de keuze van de jongere zelf. Ook niet van ons. Mijn collega en ik hebben de dag van de verhuizing een lekker ontbijtje voorbereid en met hem ontbeten. Dat kon hij wel waarderen. Hij houdt van gezelligheid.

In een notendop: deze jongen is zwaar verwaarloosd geweest en heeft vanaf zijn jonge jaren in de jeugdhulpverlening gezeten. Hij is nu 20 en gaat voor het eerst zelfstandig wonen met ambulante begeleiding. Hij is hier een beetje zenuwachtig voor, maar wij zijn overtuigd dat hij toe is aan deze stap in zijn ontwikkeling. Zelf wil hij dit ook.

De jongen heeft gelukkig een steunfiguur. Daar zijn we blij mee. Deze steunfiguur heeft echter een groot wantrouwen t.o.v. hulpverlening in het algemeen. Van samenwerking was dan ook geen sprake. Zeer zonde in mijn ogen en een ongelooflijk gemiste kans om deze jongen samen te helpen in zelfstandigheid. Daarnaast zorgt het voor een loyaliteitsconflict bij de jongen, maar daar kan ik verder niet over uitweiden. Het is een vrij ingewikkelde situatie en er speelt veel wantrouwen. De steunfiguur in kwestie is op zich een mooi mens met zorgen en een eigen visie en waarheid.

Wat ik wel kwalijk vind is dat de steunfiguur het eigen ongenoegen over de hulpverlening niet opzij kan zetten op het moment dat de jongen aan het verhuizen is. Het afscheid heeft daarom een negatieve lading en dat had anders gekund. De jongen zelf heeft namelijk met veel plezier bij ons gewoond. Hij heeft coaches om hem heen die om hem geven. De teleurstelling en het gevoel er alleen voor te staan zit dus vooral bij de steunfiguur zelf. Deze negativiteit heeft wel invloed op de jongen.  Hij lijkt te gaan geloven dat er voor hem geen plek meer bij ons is en hij weg 'moet'. Dat is het effect. Dat hij niet meer welkom is. Dat vond ik naar om te merken. Afwijzing is het laatste wat deze jongen nodig heeft. Dit 'verhaal' hebben we dan ook rechtgezet bij het ontbijtje. Het is gewoon niet waar. Ik weet gelukkig dat hij diep van binnen ook wel beter weet.

Veerkracht

Wat ik zo mooi vind aan deze jongen is dat hij onder alle omstandigheden toch altijd positief en optimistisch blijft. Dat zit in zijn karakter. En hij heeft zo zijn manier gevonden om met situaties om te gaan. Op het moment dat hij wist dat hij plots ging verhuizen, was hij nogal mat. De ochtend van het ontbijtje zei hij dat hij moeilijk in slaap kon komen, omdat er veel door zijn hoofd ging. Hij liet ons een filmpje zien: Brigitte Kaandorp - Ik heb een heel zwaar leven

 

We hebben samen ongelooflijk gelachen om dit liedje bij het ontbijtje. Enige zelfspot is hem niet vreemd. Hij kon zichzelf soms moeilijk in beweging zetten. :) 

Soms vergeten we hoe sterk jongeren zijn die weinig steun en liefde hebben ontvangen in hun jonge jaren. Hoe afhankelijk ze zijn van volwassenen om hen heen en hoe ze hun eigen manier vinden om met situaties om te gaan. Ze verdienen veel respect. Ik zal hem missen en heb dit laten weten met een stevige knuffel. Het ga je goed lieve M.

Close

50% Complete

nog één stap te gaan..